หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาโภชนาการและการจัดการความปลอดภัยในอาหาร

หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต

สาขาวิชาโภชนาการและการจัดการความปลอดภัยในอาหาร

(หลักสูตรใหม่ พ.ศ.2547)

 

1.ชื่อหลักสูตร

ภาษาไทย       :   วิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาโภชนาการและการจัดการความปลอดภัยในอาหาร

ภาษาอังกฤษ  :   Bachelor of  Science  Program in Nutrition  and Food Safety Management

 

2.ชื่อปริญญา

ภาษาไทย(ชื่อเต็ม)       :   วิทยาศาสตรบัณฑิต(โภชนาการและการจัดการความปลอดภัยในอาหาร)

(ชื่อย่อ)          :   ว.ท.บ.( โภชนาการและการจัดการความปลอดภัยในอาหาร)

ภาษาอังกฤษ(ชื่อเต็ม)  :    Bachelor of  Science  in Nutrition  and Food Safety Management

(ชื่อย่อ)          :    B.Sc. (Nutrition and Food Safety Management)

 

3.หน่วยงานที่รับผิดชอบ

คณะสาธารณสุขศาสตร์   มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

 

4.หลักการและเหตุผล ปรัชญาและวัตถุประสงค์ของหลักสูตร

4.1หลักการและเหตุผล

          ในยุคที่มีการแข่งขันด้านการค้าและอุตสาหกรรม ประเทศไทยเกือบทุกส่วนของภูมิภาค จังหวัด และพื้นที่ชนบทเอง มีการเปลี่ยนแปลงการพัฒนาจากภาคเกษตรแบบดั้งเดิม ไปเป็นแบบเกษตรผนวกเทคโนโลยีและอุตสาหกรรม ทั้งนี้เพื่อเป็นการเพิ่มผลผลิตให้เพียงพอต่อการบริโภคและที่สำคัญคือการส่งออกเพื่อลดภาระหนี้สินและเพิ่มผลผลิตมวลรวมของประเทศ (GDP) ตลอดจนการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ของประเทศให้มีความรู้ มีศักยภาพ และประสิทธิภาพให้สอดคล้องและให้บริการกับการพัฒนาประเทศในภาคส่วนต่างๆของการผลิต จนทำให้วิถีของการดำรงชีวิตของประชาชนผู้ที่ต้องมีส่วนกระทบกับการพัฒนาเหล่านี้เปลี่ยนแปลงไป ใช้วิถีชีวิตแบบรวบรัดเพราะมีเวลากับการจัดการดูแลตนเองแบบพิถีพิถันน้อยลง ที่เห็นได้ชัดเจนและง่ายที่สุดคือการเปลี่ยนแปลงเรื่องการบริโภคอาหาร และนิสัยการบริโภคที่เปลี่ยนไปจากวิถีเดิมต้องอาศัยอาหารสำเร็จรูปบ้าง หรืออาหารที่ผ่านกระบวนการในรูปแบบต่างๆ อย่างน้อยจากที่ไม่เคยซื้อกิน ต้องกลับกลายมาเป็นผู้ซื้อแม้กระทั่งน้ำดื่ม จนถึงอาหารหลักในมื้อต่างๆ และที่เห็นชัดเจนในหมู่ผู้ที่มีเวลาน้อยคือ บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป และรวมถึงอาหารถุงอื่นๆอีกมากมาย บางทีผู้ที่มีความรู้อยู่บ้างก็อาจเลือกซื้อได้อย่างถูกต้องและ   ปลอดภัย และยังมีอีกมากที่ยังขาดความรู้ความเข้าใจ จนกลายเป็นเหยื่อผู้เคราะห์ร้าย กับอาหารที่บริโภค จนโรคต่างๆ ทั้งเฉียบพลันและเรื้อรัง กับโรคจากอาหารที่ปลอดภัยและสามารถป้องกันได้

สิ่งจำเป็นขั้นพื้นฐานในการดำรงชีวิตของมนุษย์ ตลอดจนการพัฒนาคุณภาพชีวิตของคนในระดับต่างๆ ให้มีคุณภาพที่สูงขึ้นในสังคม นอกจากที่อยู่อาศัย เครื่องนุ่งห่ม และยารักษาโรคแล้วอาหารยังมีบทบาทสำคัญยิ่งต่อมนุษย์ ในการเจริญเติบโต และพัฒนาการทั้งทาง สรีระ สติปัญญา การบำรุง  สุขภาพ การป้องกัน และรักษาโรค ทั้งนี้เพื่อความสมดุลในการดำรงชีพ ตลอดจนวิถีชีวิตและการเลือกประกอบอาชีพอย่างมีคุณภาพตามบริบททางสังคมและวัฒนธรรม การแสวงหาอาหารที่มีคุณค่าและ    มีคุณภาพโดยตรงต่อประชากรมนุษย์ตามแบบแผนการบริโภคอาหารอย่างหลากหลายรวมถึงการให้คุณและให้โทษทางสรีระของมนุษย์ การได้บริโภคอาหารอย่างสมดุลตามความต้องการของร่างกายตามวัยเป็นสิ่งที่ทุกคนปรารถนาตลอดจนการบริโภคผลผลิต การปรุงอย่างถูกต้องตามหลักวิชาการ และเลือกซื้อผลิตภัณฑ์ที่ปลอดภัยต่อร่างกาย  ซึ่งจะทำอย่างไรนั้น  มีหนทางมากมายหลายประการที่จะทำให้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อชีวิต และเกิดประโยชน์สูงสุด    โภชนาการและการจัดการความปลอดภัยในอาหาร จึงเป็นความจำเป็นอย่างเร่งด่วนที่ต้องให้ความสนใจและนำเข้าสู่หลักการป้องกันและแก้ไขปัญหาที่  นับวันจะรุนแรงเป็นพลวัตร เนื่องจากสภาพความที่ไม่คงที่ของฤดูกาลต่อการผลิต และการแข่งขันทางตลาดของผู้ผลิตสินค้าด้านอาหาร  ซึ่งเชื่อได้ว่าบัณฑิตผู้ที่มีความรู้ความสามารถด้านโภชนาการและ  การจัดการความปลอดภัยในอาหาร จะเป็นทรัพยากรบุคคลอันมีค่าของประเทศที่สามารถเป็นผู้ปฏิบัติงานในภาคการผลิต การตรวจสอบ ควบคุมคุณภาพ และให้คำแนะนำในการบริโภค เพื่อประโยชน์ในการ สร้างเสริม บำรุง ป้องกัน และรักษาสุขภาพของประชาชนอย่างที่พึงประสงค์ได้

4.2 ปรัชญา

การผลิตบุคลากรทางโภชนาการและการจัดการความปลอดภัยในอาหาร ให้มีความรอบรู้และความสามารถในศาสตร์ทางโภชนาการและการจัดการความปลอดภัยในอาหาร ตามมาตรฐานสากลที่ประยุกต์สอดแทรก นวัตกรรมตามบริบททางวัฒนธรรมของท้องถิ่นเป็นมาตรการที่สำคัญในการแก้ปัญหาสาธารณสุข

4.3 วัตถุประสงค์ของหลักสูตร

เพื่อให้สอดคล้องกับปรัชญาของหลักสูตรผู้สำเร็จการศึกษาหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาโภชนาการและการจัดการความปลอดภัยในอาหาร จะต้องมีคุณลักษณะและความรู้ ความสามารถดังต่อไปนี้

4.2.1 สำรวจและวินิจฉัยปัญหาด้านโภชนาการในชุมชน ได้อย่างเหมาะสมกับบริบท ทาง  วัฒนธรรมท้องถิ่น และทันเหตุการณ์ รวมทั้งให้คำแนะนำที่ถูกต้องแก่ชุมชนได้

4.2.2 ปฏิบัติงานในภาคการผลิต การตรวจสอบ ควบคุมคุณภาพ และให้คำแนะนำในการบริโภคแบบผสมผสานอย่างต่อเนื่อง และเป็นองค์รวม เพื่อให้เกิดคุณภาพชีวิตที่ดี ต่อชุมชนและสังคมด้านโภชนาการและการจัดการความปลอดภัยในอาหารที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพได้

4.2.3 มีคุณธรรม จริยธรรม และมีภาวะผู้นำด้านโภชนาการและการจัดการความปลอดภัยในอาหารและโภชนาการได้

4.2.4 มีศักยภาพในการพัฒนาตนเองให้มีความสามารถในระดับกว้าง อย่างต่อเนื่อง เพื่อให้รู้เท่ากันสภาวะปัจจุบันของนานาประเทศที่เกี่ยวข้องกับอาหารและโภชนาการได้